برای دوستداران پاییز، جنگل راش یکی از بهترین مقصدهای گردشگری و طبیعت‌گردی است. در پای درختان سر به فلک کشیده‌ی راش، فرشی به رنگ سرخ و زرد گسترده شده که تار و پود آن از جنس برگ است. درختان جنگل راش آنقدر بلند قامت‌اند که انگار ستون آسمان شده‌اند. هنگامی که جنگل راش در مه فرو می‌رود، حالتی راز آلود و خیال‌انگیز به خود می‌گیرد؛ سکوتش آنقدر عمیق است که شکستن آن غیرممکن به نظر می‌رسد. راه رفتن در جنگل راش و تنفس هوای بی‌نهایت لطیف آن، انسان را از هر چیز جدا می‌کند، مگر لذت ِ بودن در طبیعت. چشم‌انداز این جنگل بکر و تاریخی همیشه زیباست، اما در پاییز به معنای واقعی کلمه خیره‌کننده می‌شود.

درختان جنگل مرس سی یا جنگل راش، بخشی از جنگل باستانی هیرکانی هستند که عمر آن به دوره ژوراسیک و تا ۴۰ میلیون سال قبل برمی‌گردد. نام باستانی این منطقه هیرکانیا (به معنای سرزمین گرگ‌ها) بوده و از این رو این جنگل‌ها را جنگل هیرکانی می‌نامند. جنگل راش در استان مازندران و در بخش دودانگه شهر ساری و در نزدیکی روستای سنگده واقع شده و یکی از جاذبه‌های بکر طبیعت‌گردی و گردشگری استان محسوب می‌شود. فاصله‌ی زمانی سنگده تا تهران حدود سه و نیم ساعت است و با ساری حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد.

مسیر کوهستانی و جنگلی رسیدن به روستای سنگده (درست مانند خود این روستا) زیبا، غنی، باطراوت و بسیار فرح‌بخش است. از روستا تا ابتدای مسیر پیاده‌روی در جنگل راش، جاده خاکی است که می‌توان برای پیمودن آن از ماشین‌های محلی استفاده کرد. در مسیر پیاده‌روی، درختان بلند قامت راش را می‌بینید که با آرایشی خاص در کنار یکدیگر صف کشیده‌اند، زمین پر است از برگ‌های سرخ و زرد و پاییز منظره‌ای هزار و یک رنگ پیش چشمانتان تصویر می‌کند که از فرط زیبایی قابل توصیف نیست.

در نزدیکی جنگل راش، با درختانی که ارتفاع آنها به ۴۰ متر هم می‌رسد، جاذبه‌های طبیعت‌گردی دیگری نیز وجود دارد که در بین آن‌ها می‌توان به دریاچه شورمست، جنگل ارفع ده و سایت ستاره‌نگری آلاشت اشاره کرد. به شما پیشنهاد می‌کنیم اگر فرصت کافی دارید حتما از این جاذبه‌ها نیز بازدید کنید.

 

جنگل راش پوشیده از درخت‌های انبوه و مقاوم است که چوب بسیار باارزشی دارد، در جنگل طبیعی معمولا درختان کوچک و بزرگ و تنومند به‌طور نامنظم و همچنین علف‌های خودرو فراوان‌اند. جنگل مجموعه‌ای است از درختان، درختچه‌ها، پوشش گیاهی، جانوران و میکروارگانیسم‌ها (قارچ‌ها، باکتری‌ها و ویروس‌ها) که به همراه عوامل طبیعی غیرحیاتی مانند خاک، آب، دما، باد و… محیط و رویشگاه و زیستگاه مشخص و معلومی را به وجود آورده‌اند.

پوشش گیاهی جنگل‌ها در اثر تبخیر و تعرق در یک محیط موجب تعدیل آب‌وهوا و ایجاد باران می‌شود، البته که تقریبا ۳ درصد باران‌های کره زمین را جنگل‌ها ایجاد می‌کنند.

درخت راش

چوب راش را که در جنگل‌های ایران فراوان یافت می‌شود در موارد مختلف از جمله برای ساختمان، منازل روستایی و ساخت بسیاری چیزهای دیگر استفاده می‌کنند.

درخت راش در جلگه تقریبا نایاب است، اما در جنگل راش و در بلندی‌های کوهستان‌ها فراوان است. در گیلان و مازندران در ارتفاع بیش از دو هزار متر از سطح دریا جنگل‌های خالص آن یافت می‌شود. راش درختی است سایه‌پسند و از این‌ رو شاخ و برگ فراوانی دارد.

نهال جوان آن از سرمای شدید زود آسیب می‌بیند و به‌ویژه سرمای بهاره برگ‌های آن را نابود می‌کند، گرمای زیاد نیز برای آن زیان‌بخش است. در نقاط سرد خوب رشد نمی‌کند، ولی در جاهای گرم تا اندازه‌ای بهتر جست می‌دهد. درخت راش دارای ریشه‌های سطحی است و برای جنگل‌های خاک‌های کم ضخامت و آهکی مناسب است.

 

در جنگل‌های انبوه از شصت تا هشتاد سالگی، ولی در فضای باز از ۴۰ تا ۵۰ سالگی بار می‌دهد. در خاک‌های خوب هر ۵ یا ۶ سال یک‌بار و در آب‌وهوای ناسازگار هر ۱۵ سال یک‌بار میوه فراوان می‌دهد. میوه‌اش ۵ تا ۷ درصد روغن دارد. ارتفاع آن خیلی زیاد می‌شود و به ۳۵ متر و قطرش به یک متر و نیم می‌رسد.

عمر درخت‌های راش ۲۰۰ تا ۲۵۰ سال است. چوب آن برای ساختن در و پنجره و تراورس راه‌آهن و میز و صندلی و مبل و صندوق و غیره به کار می‌رود و مصرف آن بیش از دیگر چوب‌ها است. از سلولز آن پارچه‌های ابریشمی لطیف و خوب تهیه می‌شود. زغال و هیزم آن نیز مرغوب است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *